Dennis Meex

Hee maat,

Ik weet niet waarom maar vandaag had ik weer een Dennis dagje.
Het begon vanmiddag tijdens een proefritje in een auto van een klant dat ik ineens weer aan je moest denken. Toch zo iedere week heb ik wel een keer dat ik spontaan ineens weer aan je denk.
Al heel lang heb ik me voorgenomen om je website weer eens bij te werken maar dan kwam het er weer niet van. Vandaag heb ik dan toch de daad maar eens bij het woord gevoegd; het is een WordPress pagina geworden, dat is wat makkelijker bij te werken.

Het is verwonderlijk hoe je toch iedere keer weer in mijn gedachten opduikt. Ik dacht dat het minder zou worden na verloop van tijd, maar zes jaar later is dat blijkbaar nog steeds zo. Dat geeft ook niet, ik vind het prettig om je in gedachte bij me te hebben.

Ik heb nu een internet bedrijfje maar werk ook nog steeds in een garage bedrijf. Ik weet zeker dat als je nog geleefd had dat we dit samen hadden gedaan, en dat we er een succes van hadden gemaakt.
Ik weet ook zeker dat we elkaar weer gaan zien en hoop dan dat we nog eens na kunnen praten over dat gekke leven van ons, en wat we allemaal hebben meegemaakt, en daarna gaan we get te zoepe hoalen

Chris

Hallo,

Zoals jullie zien heb ik de website maar eens verbouwd. Ik vond het eens tijd worden voor wat anders.
Deze pagina biedt wat meer ruimte voor berichtjes en artikeltjes, en ook is er een aparte pagina voor foto’s.

Groetjes van Chris

Mijn makker, mijn maatje
net nu je weer een toekomst had
je leven op een rijtje
het baantje van je dromen
stralend en gezond

Hoe vreemd nu dat je er niet meer bent
zoveel samen gedaan en beleefd
en we zouden nog zoveel gaan doen
mijn vriend, mijn beste vriend
nu een vacature

Zoveel lol gehad samen
in militaire dienst, het duiken
computers en muziek
ik mocht er deel van uitmaken
nu een herinnering

Hoe oneerlijk is het leven
wanneer zo’n prachtige persoon
zo onaangekondigd
wordt weggenomen
onbegrip

Blij ben ik met het feit
dat ik je vriend mocht zijn
van je humor heb genoten
je Uberhaupt heb mogen kennen
jou in bruikleen had

Het leven is niet eeuwig
dat van jou veel te kort
een deel van het mijne
dat nooit meer zal verdwijnen
voorgoed in mijn gedachten

Bedankt dat je mijn vriend wilde zijn.

Thursday, March 25th 2004 – 11:59:09 PM